“El Menço”nun öldürülməsindən sonra baş verən silahlı toqquşmalar Meksikada dövlətlə təşkilatlanmış cinayətkar qruplar arasındakı güc balansını yenidən gündəmə gətirib.
Referans Media xəbər verir ki, təxminən 387 min nəfərlik şəxsi heyətə malik Meksika ordusu ilə üzvlərinin sayının 150–250 min arasında dəyişdiyi ehtimal olunan kartellər arasındakı mümkün qarşıdurma geniş müzakirələrə səbəb olub. Ekspertlər isə bildirirlər ki, təkcə say üstünlüyü meydanda həlledici faktor deyil.
ABŞ-ın 10 milyon dollar mükafatla axtardığı Xalisco Yeni Nəsil Kartelinin (CJNG) lideri Nemesio Ruben Oseguera Servantes, “El Menço” ləqəbi ilə tanınan fiqur, keçirilən əməliyyat nəticəsində öldürülüb. Bu hadisədən sonra kartel üzvləri ilə təhlükəsizlik qüvvələri arasında silahlı insidentlər artıb.
Açıq mənbələrə görə, Meksika Silahlı Qüvvələrinin aktiv şəxsi heyəti təxminən 387 min nəfərdir. Bu rəqəmə Quru Qoşunları, Hərbi Hava Qüvvələri və Hərbi Dəniz Qüvvələri daxildir. Bu göstərici Meksikanı Latın Amerikasının ən böyük hərbi güclərindən birinə çevirir. Bununla belə, hərbi analitiklər qeyd edirlər ki, say üstünlüyü avtomatik olaraq əməliyyat üstünlüyü demək deyil.
Kartellərin insan resursları ilə bağlı rəqəmlər isə fərqlidir. Təhlükəsizlik araşdırmalarında Meksikadakı cinayətkar qrupların ümumi üzv sayının 150–200 min arasında olduğu göstərilir. Bəzi təhlillərdə bu göstəricinin 200–250 minə qədər yüksələ biləcəyi bildirilir. Lakin ekspertlər vurğulayırlar ki, bu rəqəmlərə yalnız silahlı döyüşçülər deyil, həm də logistika təminatçıları, maliyyə şəbəkələri və yerli əlaqələr daxildir.
“El Menço”nun öldürülməsindən sonra xüsusilə CJNG-nin bəzi bölgələrdə cavab hücumlarına əl atması kartellərin yalnız sayla deyil, həm də asimmetrik döyüş taktikaları və ağır silah imkanları ilə təhlükəli olduğunu göstərib. Analitiklər hesab edirlər ki, liderin zərərsizləşdirilməsi qısa müddətdə zorakılığın azalmasına yox, əksinə, güc nümayişinə səbəb ola bilər.
Mütəxəssislərin fikrincə, Meksikadakı vəziyyət sadə “ordu–kartel” say müqayisəsi deyil. Təşkilatlanma səviyyəsi, silahlanma imkanları, maliyyə mənbələri, yerli əhali üzərində təsir və korrupsiya faktorları güc balansında həlledici rol oynayır.
Yəni mümkün genişmiqyaslı qarşıdurmada yalnız şəxsi heyətin sayı deyil, strategiya və struktur üstünlüyü əsas amil hesab olunur.
